«Ο κινηματογράφος της Βαϊμάρης ξεκινάει και τελειώνει σε ένα άσυλο· και ένα αγωνιώδες ταξίδι μέσα στη νύχτα».[1] Υπήρξε μια ιστορική περίοδος που οι καλλιτέχνες κατανοούσανε την κοινωνική και πολιτική κατάσταση στην οποία ζούσανε – και δεν σιωπούσαν. Ο 20ός αιώνας ήταν ο αιώνας των σκληρών και συνειδητών αντιθέσεων, άλλωστε. Καθώς η βία, η…
«Ο κινηματογράφος της Βαϊμάρης ξεκινάει και τελειώνει σε ένα άσυλο· και ένα αγωνιώδες ταξίδι μέσα στη νύχτα».[1] Υπήρξε μια ιστορική περίοδος που οι καλλιτέχνες κατανοούσανε την κοινωνική και πολιτική κατάσταση στην οποία ζούσανε – και δεν σιωπούσαν. Ο 20ός αιώνας ήταν ο αιώνας των σκληρών και συνειδητών αντιθέσεων, άλλωστε. Καθώς η βία, η…