Αυτό που τραβάνε οι συγγενείς των θυμάτων από τη νύχτα που πέθαναν οι άνθρωποί τους, μόνο με το μαρτύριο της σταγόνας μπορεί να συγκριθεί. Και όπως γίνεται συνήθως, το μαρτύριο της σταγόνας το υποβάλλουν στους βασανιζόμενους κρατικές οντότητες.

Είπαν στον Ρούτσι «όλα τα αιτήματά σου έγιναν δεκτά, σταμάτα την απεργία πείνας» και τώρα του λένε ότι τον κορόιδεψαν. Γιατί η εισαγγελική παραγγελία απαιτεί αυτές οι εξετάσεις να γίνουν “εντός της ελληνικής επικράτειας”, ενώ γνωρίζει ότι οι εξειδικευμένες βιοχημικές και χημικές αναλύσεις γίνονται σε ελάχιστα εργαστήρια του κόσμου και κανένα από αυτά δεν είναι στην Ελλάδα. Άρα, στην ουσία, απαγορεύει τη διενέργεια των εξετάσεων αυτών και αφήνει μόνο την εξέταση DNA που γίνεται στην Ελλάδα.

Και η κυβέρνηση σχολιάζει ότι «Δεν είναι δυνατόν τόσο κρίσιμα δείγματα, για μια τόσο κρίσιμη διαδικασία να πηγαίνουν εκεί που θέλει ο κάθε διάδικος.» Τυπικό ζήτημα, πάντως, δεν υφίσταται. Στην περίπτωση της προσπάθειας ανάκτησης υλικού από τους σβησμένους σκληρούς δίσκους των καμερών, η εισαγγελία όρισε επίσημο Πραγματογνώμονα του ελληνικού κράτους τον υπεύθυνο του αγγλικού εργαστηρίου που ανέλαβε την σχετική πραγματογνωμοσύνη, ενώ για τις δοκιμές πυραντοχής των καθισμάτων επίσης απεστάλησαν δείγματα σε πιστοποιημένο εργαστήριο της Γερμανίας. Άρα, τρόπος υπάρχει, θέληση δεν υπάρχει.

Bonus Track: Εμείς μεταφέρουμε όσα λένε οι συγγενείς και ο Μαρινάκης αντί να απαντήσει, πώς θα γίνουν τελικά οι εξετάσεις μας επιτίθεται ότι παραπλανούμε. Άρα είναι σαν να λέει ότι παραπλανούν οι συγγενείς των θυμάτων.

ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Οι συγγενείς των θυμάτων καταγγέλλουν ότι το κράτος τους κοροϊδεύει και δεν μπορούν να κάνουν εκταφή και εξειδικευμένες εξετάσεις στις σορούς των ανθρώπων τους. Συγκεκριμένα, οι χημικές και τοξικολογικές εξετάσεις δεν μπορούν να γίνουν από τον ιατροδικαστή του Δημοσίου, αλλά χρειάζονται ειδικό εμπειρογνώμονα. Και εκεί ξεκινάει η νέα περιπέτεια των συγγενών. Ο εισαγγελέας έχει δώσει εντολή οι απαιτούμενες εξετάσεις να γίνουν μόνο στην Ελλάδα. Αλλά στην Ελλάδα δεν υπάρχει εξοπλισμός για τόσο εξειδικευμένες εξετάσεις. Το δήλωσε επίσημα και το εργαστήριο του ΑΠΘ ότι δεν μπορεί να κάνει τέτοιες εξετάσεις και ότι δεν υπάρχει τέτοιο εργαστήριο σε ολόκληρη την Ελλάδα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε αναρωτηθεί όλο νόημα «τα αιτήματα για τις εκταφές και τις εξετάσεις έγιναν δεκτά. Οι εκταφές έγιναν;» Και στη συνέχεια, περίπου κατηγόρησε τους συγγενείς ότι είναι ενεργούμενα της Αντιπολίτευσης. Στον ίδιο τόνο, ο Άδωνις Γεωργιάδης, απευθυνόμενος στους συγγενείς, είχε ασκήσει έντονη κριτική -και στον Πάνο Ρούτσι- λέγοντας ότι είναι έκθετος στην ελληνική κοινωνία, «έχουν περάσει δύο μήνες και ακόμη δεν έχεις κάνει εκταφή του παιδιού σου. Γιατί;». Τώρα που αποδεικνύεται ότι οι εκταφές δεν προχωρούν εξαιτίας του κράτους, θα αποσύρετε τα επιδοκιμαστικά σχόλια για τη δικαστική εξουσία που είχε -υποτίθεται- διευκολύνει την κατάσταση και θα ζητήσετε συγγνώμη από τους συγγενείς;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Είναι το μοτίβο σας, να λέτε «αποδεικνύεται», με βάση τη δική σας αποδεικτική διαδικασία, η οποία δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική αποδεικτική διαδικασία και να ζητάμε και συγγνώμη επειδή το λέτε εσείς. Κοιτάξτε να δείτε, δεν είναι όπως τα λέτε, σε κανένα πολιτισμένο κράτος και σε καμία Δικαιοσύνη πουθενά. Μια τόσο σοβαρή διαδικασία δεν μπορεί να γίνει από οποιονδήποτε άλλον, παρά μόνον από πιστοποιημένο πραγματογνώμονα από τη Δικαιοσύνη. Δεν είναι δυνατόν τόσο κρίσιμα δείγματα, για μια τόσο κρίσιμη διαδικασία να πηγαίνουν εκεί που θέλει ο κάθε διάδικος. Δεν συμβαίνει αυτό το πράγμα, όπως αντιλαμβάνεστε, γιατί το όποιο αποτέλεσμα στο τέλος της ημέρας, θα στερείται ή θα υπολείπεται αξιοπιστίας σε σχέση με το αποτέλεσμα που θα υπάρχει από αυτόν τον οποίο επιλέγει κάθε φορά η Δικαιοσύνη, παρουσία, όπως λέει η διάταξη, και των διαδίκων. Δηλαδή, για να μην υπάρχει καμία αμφισβήτηση για την όλη διαδικασία. Αυτό το οποίο δεν λέτε, επίσης, γιατί ο στόχος σας δεν είναι να ενημερώσετε όπως και σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις, αλλά να παραπλανήσετε, είναι ότι δεν έχουν αντιδράσει το σύνολο των οικογενειών, οι οποίες αναφέρονται σε αυτή τη διάταξη, αλλά ένα μέρος οικογενειών. Φαντάζομαι ότι όλοι οι συγγενείς όλων των θυμάτων, όλων των τραγωδιών, έχουν ακριβώς τον ίδιο πόνο και την ίδια ανάγκη για δικαιοσύνη. Άρα, πάρα πολύ σωστό είναι αυτό το οποίο έχει ειπωθεί, ότι έχει γίνει μια σωστή διαχείριση, υποδειγματική, από τη Δικαιοσύνη, η οποία έχει εκείνη επιλέξει τα κριτήρια με τα οποία έχει αποφασίσει. Αυτή είναι η σωστή διαδικασία. Αυτή η διαδικασία πρέπει να ακολουθηθεί και δεν θέλουμε να πούμε κάτι παραπάνω. Η Δικαιοσύνη έκρινε ό,τι έκρινε, εφάρμοσε τον νόμο, εν προκειμένω ο ανακριτής, και όλα τα υπόλοιπα νομίζω ότι ανήκουν σε μια λογική εκμετάλλευσης μιας τραγωδίας. Είναι πτυχές επιμέρους εκμετάλλευσης από τους ανθρώπους οι οποίοι θέλουν να δημιουργήσουν εντυπώσεις και δεν αναφέρομαι στους συγγενείς, για να σας προλάβω, αναφέρομαι σε διάφορους δημοσιογράφους και στα κόμματα της Αντιπολίτευσης.

ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Συγγνώμη, όμως, αυτά που είπατε δεν λύνουν το αδιέξοδο. Εδώ πέρα έχει νομικές γνώσεις η δικαστική εξουσία και λέει να γίνει με αυτό τον τρόπο και μετά βγαίνουν επιστήμονες διαφορετικών πανεπιστημίων και λένε ότι δεν γίνεται με αυτό τον τρόπο, το κράτος δεν μας έχει δώσει τον εξοπλισμό ή τα στελέχη για να το κάνουμε. Πώς θα λυθεί αυτός ο γόρδιος δεσμός; Γιατί δεν επιτρέπεται με κάποιον τρόπο σε αυτούς τους ανθρώπους, με δικιά σας εννοείται παράσταση, του κράτους, να πάνε στο εξωτερικό, σε εργαστήρια του εξωτερικού; Διότι στην περίπτωση των καθισμάτων, πήγαν σε εργαστήρια του εξωτερικού τα τεστ. Εδώ, γιατί δεν μπορούν να πάνε και δημιουργείται πρόβλημα;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Πάλι μπερδεύετε δύο άσχετα μεταξύ τους ζητήματα, δύο εντελώς διαφορετικές διαδικασίες, πρώτον. Δεύτερον, δεν είναι δική μας δουλειά, είναι δουλειά της Δικαιοσύνης. Μπορεί να έχετε στο μυαλό σας άλλα κράτη, όπου το κράτος ήταν τα πάντα, η κυβέρνηση ήταν η Δικαιοσύνη, εδώ έχουμε διάκριση των εξουσιών. Και τρίτον, το γεγονός ότι δεν γίνεται, δεν αποδεικνύεται από κάπου, το λέτε εσείς και μπορεί να το λένε και κάποιοι επιστήμονες. Δεν έχω καμία δουλειά, ούτε κανένα σκοπό βασικά να αντιπαρατεθώ με επιστήμονες. Υπάρχει μια διάταξη, η οποία μπορεί να εφαρμοστεί, υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να την εφαρμόσουν -δεν γνωρίζω κι αν έχουν προχωρήσει κιόλας κάποιοι εκ των συγγενών σε αυτή τη διαδικασία. Κάποιοι έχουν αντιδράσει. Και εν πάση περιπτώσει, η νομική οδός είναι ξεκάθαρη. Μπορεί κάποιος να προσφύγει εναντίον μιας διάταξης, εφόσον θεωρεί ότι ένα μέρος ή το όλον αυτής της διάταξης είναι νομικά προβληματικό. Την όποια αιτίαση θα την προβάλλουν εναντίον αυτού που την εξέδωσε τη διάταξη αυτή και όχι ενώπιον της Κυβέρνησης ή του ομιλούντος ή οποιουδήποτε άλλου άσχετου με τη δικαστική εξουσία.