Τώρα που έκλεισαν οι κάμερες των εγκαινίων για την επέκταση του Μετρό Θεσσαλονίκης, αξίζει να δούμε τι πραγματικά συμβαίνει στις μετακινήσεις της πόλης.

Εκατό καινούργια ηλεκτρικά λεωφορεία έφτασαν στη Θεσσαλονίκη τον Φεβρουάριο για την κοινοπραξία ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης – Σερρών. Έξι μήνες αργότερα παραμένουν καθηλωμένα, ενώ δεν έχει ολοκληρωθεί η απαραίτητη υποδομή φόρτισής τους.

Την ίδια στιγμή, περίπου τα μισά προγραμματισμένα δρομολόγια της κοινοπραξίας μένουν ανεκτέλεστα, σύμφωνα με εργαζόμενους που μίλησαν στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη» και τον δημοσιογράφο Νίκο Φωτόπουλο. Παρ’ όλα αυτά, η κρατική αποζημίωση καταβάλλεται κανονικά.

Θέσαμε λοιπόν στον κυβερνητικό εκπρόσωπο συγκεκριμένα ερωτήματα: αν η κοινοπραξία τηρεί τη σύμβασή της, αν έχουν επιβληθεί κυρώσεις και αν αφαιρούνται από την αποζημίωση τα ανεκτέλεστα δρομολόγια.

Ο Παύλος Μαρινάκης δεν απάντησε επί της ουσίας. Αντίθετα, αναφέρθηκε στην «επανάσταση του αυτονόητου» στις μεταφορές της Θεσσαλονίκης και παρουσίασε στοιχεία για την ανανέωση του στόλου.

Στο follow-up ερώτημα για το πόσα χρήματα έχει εισπράξει μέχρι σήμερα η κοινοπραξία και αν έχουν αφαιρεθεί τα ανεκτέλεστα δρομολόγια, χαρακτήρισε το ζήτημα «τεχνικό» και παρέπεμψε στα αρμόδια υπουργεία.

Το πρόβλημα είναι ότι το σχετικό δημοσίευμα έχει ήδη κυκλοφορήσει εδώ και εννέα ημέρες σε μία από τις μεγαλύτερες εφημερίδες της Βόρειας Ελλάδας, χωρίς μέχρι σήμερα να υπάρχει δημόσια απάντηση του υπουργείου.

Και το ερώτημα παραμένει απλό: πόσο δημόσιο χρήμα έχει καταβληθεί, ποιες υπηρεσίες δεν εκτελέστηκαν και ποιες κυρώσεις έχουν επιβληθεί;

Γιατί αυτά δεν είναι απλώς «τεχνικά» ζητήματα. Είναι ζητήματα δημόσιας λογοδοσίας και φυσικά…δημοσίου χρήματος που πάει στους επιχειρηματίες, ενώ ταυτόχρονα οι απλοί εργαζόμενοι στενάζουν στην αναμονή για ένα λεωφορείο που θα τους πάει στη δουλειά τους.